Τρίτη 17 Μάρτιος 2009

Όλοι μας, λίγο ή περισσότερο, όταν περιγράφουμε τον εαυτό μας ή τους άλλους, εύκολα διαπιστώνουμε ότι περιγράφουμε ένα πάζλ χαρακτηριστικών, δυναμικών και πεποιθήσεων. Όλοι μας διαθέτουμε στοιχεία από πολλά είδη προσωπικότητας και τα οποία είναι ανεξάρτητα από τις τάσεις που ενδεχομένως κυριαρχούν μέσα μας.
Στο άρθρο αυτό στόχος είναι να δούμε πιο αναλυτικά δομές χαρακτήρα που πλησιάζουν περισσότερο στην παθολογία, όπως είναι η ναρκισσιστική δομή προσωπικότητας. Με διακριτό λοιπόν όριο τη ψυχική δυναμική η οποία δε συνιστά απαραίτητα ψυχοπαθολογία, οι άνθρωποι που χαρακτηρίζονται κλινικά ναρκισσιστές είναι άνθρωποι που η δομή της προσωπικότητάς τους ωθεί να αναζητούν επιβεβαίωση έξω από τον εαυτό τους. Ο παθολογικός όμως ναρκισσισμός είναι κάτι τελείως διαφορετικό από τη συνηθισμένη ανταπόκριση που εκφράζει ένα άτομο κατά την αποδοχή του από το περιβάλλον ή την ενδεχόμενη ευαισθησία που επιδεικνύει απέναντι στην κριτική. Ο βαθμός αυτού του ενδιαφέροντος στα άτομα με ναρκισσιστική δομή προσωπικότητας είναι πλήρως δυσανάλογος.
Κλινικά η εικόνα αυτών των ανθρώπων βασίζεται στην έλλειψη. Δηλαδή, εύκολα μπορούμε να διαπιστώσουμε ελλείψεις και κενά στον εσωτερικό τους κόσμο αλλά και ένα κυνήγι πλήρωσης από εξωτερικούς παράγοντες. Προχωρώντας στην κατανόηση ενός τέτοιου χαρακτήρα παρατηρούμε ρωγμές στην αίσθηση βασικής ασφάλειας και αυτοεκτίμησης, εύκολη προσκόλληση σε άτομα και καταστάσεις, δυσκολία στον αποχωρισμό, έντονη αναστολή και έλλειψη συναισθηματικής εξέλιξης αλλά και τεράστια ποσοστά ντροπής. Ο άνθρωπος με έντονα ναρκισσιστικά χαρακτηριστικά βιώνει συχνά το συναίσθημα της υποκειμενικής κενότητας. Έτσι η ανησυχία ότι δεν «ταιριάζουν» στο περιβάλλον τους εντείνει την επίμονη ενασχόλησή τους με στοιχεία που παρατηρούνται εύκολα από τους άλλους. Ομορφιά, φήμη, πλούτος ή πολιτική ορθότητα είναι οι βασικές και αδιάψευστες κατ εκείνους πτυχές που αντανακλούν αξία

Σελίδες: 1 2 3 4