Τρίτη 16 Οκτώβριος 2012

 

Τα άτομα με παρανοϊκά στοιχεία στην προσωπικότητά τους εμφανίζουν έντονη διάθεση καχυποψίας, αισθήματα δυσπιστίας και καταδίωξης και συχνά αδυνατούν να δημιουργούν σχέσεις και βαθύς δεσμούς. Αυτές οι έντονες και υψηλού βαθμού παράλογες υποψίες για τα άτομα του περιβάλλοντος τους, είτε οικογενειακό, φιλικό ή εργασιακό αποτελούν τροχοπέδη στη συνεργασία τους και φυσικά σταθερό και μόνιμο εμπόδιο για ουσιαστική επαφή.

Υπάρχουν πολλές μορφές διάγνωσης αυτής της διαταραχής η οποία μπορεί να εμφανίζεται με τη μορφή της συζυγικής ζήλειας ή ερωτομανίας, παρανοϊκή αρρωστομανία ή υποχονδρία ενώ σε ανώτερη κλίμακα βρίσκεται η παρανοϊκή διαταραχή προσωπικότητας, η παρανοϊκή κατάθλιψη, η διαταραχή με αυταπάτη και η παρανοϊκή σχιζοφρένεια. Χωρίς να μπορεί να απαντηθεί με απόλυτη βεβαιότητα για τα αίτια που οδηγούν στην παθολογία, οι μελέτες καταλήγουν σε ένα τρίπτυχο γενετικής προδιάθεσης, κληρονομικότητας και εμπειριών. Στο άτομο που νοσεί, πολλοί από τους μηχανισμούς που οδηγούν στην αντικειμενική ερμηνευτική διεργασία δυσλειτουργούν. Έτσι μέσω του μηχανισμού της προβολής προσάπτουν πάνω στους άλλους τη δική τους ουσιαστικά αίσθηση υποτίμησης και απαξίωσης του εαυτού τους. Με έλλειψη συνειδητότητας για το πόσο επικριτικοί και αυστηροί είναι, επιτίθενται στους άλλους προσπαθώντας να διασφαλίσουν ότι σε καμία περίπτωση δεν έχουν εξαπατηθεί εφόσον οι ίδιοι ισχυρίζονται ότι έχουν τις καλύτερες προθέσεις σε αντίθεση με τον περίγυρο τους.

Οι άνθρωποι με παρανοϊκή διαταραχή προσωπικότητας υποφέρουν καθώς ερμηνεύουν τις πράξεις των άλλων μέσα από το πρίσμα του δόλου, η ικανότητά τους να εμπιστεύονται καταργείται με αποτέλεσμα να βιώνουν τις συναναστροφές ως επικίνδυνες. Έτσι κάθε τι μπορεί να ενέχει καθαυτούς στόχο την εκμετάλλευσή τους , οι λέξεις και οι πράξεις των άλλων εκλαμβάνονται επιτηδευμένα απειλητικές ενώ παράλληλα μπορούν να τεκμηριώσουν αυτή τους την αντίληψη με απόλυτη βεβαιότητα.

Σελίδες: 1 2